De mogelijkheid om de eigen emoties en cognitieve processen te sturen die nodig zijn voor doelgerichte acties zoals het organiseren van gedrag, beheersen van impulsen en constructief oplossen van problemen. 

Zelfregulatie is nauw verbonden aan de zogenaamde ‘executieve functies’. Soms worden deze termen zelfs als synoniem gebruikt, maar dat is niet correct: het overlapt met één functie (Respons-inhibitie (impulscontrole)). Zelfregulatie bestaat uit cognitieve regulatie, emotieregulatie en gedragsregulatie, die elkaar beïnvloeden (Murray e.a., 2015). Cognitieve en emotieregulatie beïnvloeden elkaar wederzijds, en vormen als het ware de bouwstenen voor gedragsregulatie.

Diverse factoren hebben invloed op in hoeverre iemand zelfregulerend kan zijn, bijvoorbeeld de leeftijd, opvoeding (‘co-regulatie’), traumatische ervaringen, ontwikkelingsvertraging van de hersenen zoals bij ADHD en interne doelen en waarden en daaruit voortkomende intrinsieke motivatie.

Aan zelfregulatie kun je werken, bijvoorbeeld door het geven van effectieve feedback, het aanleren van leerstrategieën en door modelling toe te passen.

 

Bronnen
http://www.jellejolles.nl/over-zelfregulatie-een-wiki/

medium