Ons werkgeheugen bestaat uit een aantal onderdelen die een brug vormen naar het langetermijngeheugen en kan maar een beperkte hoeveelheid informatie aan. 

Ons werkgeheugen (kortetermijngeheugen) verwerkt de informatie (prikkels) die we binnenkrijgen en zet dit door naar het langetermijngeheugen, waar het wordt gekoppeld aan bestaande informatie (schema’s). Het werkgeheugen bestaat uit de volgende onderdelen:

  • Executieve functie, die werkt als een soort opzichter: zodra er informatie in het werkgeheugen komt kiest deze functie waarop we onze aandacht vestigen. Hierop hebben we geen invloed: ook al proberen we ons bijvoorbeeld te concentreren, een onverwachts geluid zal ons storen.
  • Fonologische lus: verwerkt spraak en andere vormen van auditieve informatie.
  • Visueel-ruimtelijke kladblok: houdt visuele informatie en ruimtelijke relatie tussen voorwerpen kort vast (zoals bewegingen in relatie tot de positie van het lichaam).
  • Episodische buffer: legt de link tussen de Fonologische lus, het visueel-ruimtelijke kladblok en aanwezige voorkennis in het langetermijngeheugen.

Door de werking van het werkgeheugen is het bijvoorbeeld effectief om woorden en beelden te combineren (zie dual coding), omdat de informatie dan via twee manieren het werkgeheugen binnenkomt. Het is bijvoorbeeld niet handig om een tekst op een presentatie voor te lezen, omdat het werkgeheugen dit al wilt lezen, terwijl het dan ook nog wordt voorgelezen: de Fonologische-lus moet zich dan op twee dingen concentreren, wat het niet kan.

Het werkgeheugen kan een beperkte hoeveelheid informatie aan: gemiddeld zijn dit maximaal 4 ‘brokken’ informatie tegelijkertijd en worden deze 15-30 seconden vastgehouden, daarnaar vergeet je het weer of wordt het opgeslagen in het langetermijngeheugen. Het langetermijngeheugen ondersteunt echter het werkgeheugen, door de informatie te koppelen aan al aanwezige informatie (voorkennis). Zo is de letterreeks KRNVAE MHLA DNO moeilijk te onthouden, maar vertalen we het naar VARKEN LAM HOND, dan zijn het ineens 3 brokken die waarschijnlijk makkelijk te onthouden zijn.

De Cognitive Load Theory (CLT) geeft 7 duidelijke aanwijzingen over hoe je rekening kan houden met de belasting van het werkgeheugen.

Bronnen
Didau, D. & Rose, N. (2019). Psychologie in de klas: Wat iedere leraar moet weten. Culemborg, Nederland: Phronese

Weinstein, Y., Sumeracki, M., & Caviglioli, O. (2018). Undertanding how we learn: a visual guide. New York, Verenigde Staten: Routledge.

Klik om te vergroten.